Meer over Rik Torn

Over Standpunten Blog

Er is maar één partij van de arbeid: de VVD
Rik Torn, lijst 2, nummer 6

Over Rik Torn

“Toen ik als klein jongetje samen met mijn ouders en twee zusjes voor het eerst Amsterdam bezocht, wist ik: daar wil ik wonen! Die droom uit mijn jeugd heb ik inmiddels verwerkelijkt. Amsterdam is de stad bij uitstek om dromen na te streven. Helaas kunnen te veel mensen geen betaalbare woning in Amsterdam vinden; de woningmarkt zit volledig op slot. Dat moet en kan echt anders! De woningmarkt in Amsterdam verdient daarom meer koop- en vrije sectorhuurwoningen.”

Wie is Rik Torn?

Ik ben dertig jaar oud en woon in het Oostelijk Havengebied. Ik ben geboren in Goes, opgegroeid in Kampen en heb vervolgens in Groningen rechten en filosofie gestudeerd. Vanaf 2008 ben ik advocaat en woon ik in Amsterdam. Binnen mijn werk als advocaat heb ik mij gespecialiseerd in het arbeidsrecht en het gezondheidsrecht. Tijdens mijn studententijd ben ik lid geworden van de VVD, omdat de VVD in Nederland de liberale partij is. Op dit moment ben ik fractievoorzitter van de VVD in de deelraad van stadsdeel Oost. Voor de verkiezingen van 19 maart a.s. ben ik kandidaat voor de gemeenteraad (VVD, lijst 2, nummer 6).

Wat is Rik Torns drijfveer?

Nederland is een land dat volop kansen biedt. Zo kan iedereen hier goed onderwijs volgen. Zelf heb ik die kansen ook gekregen en ik ben daar nog iedere dag dankbaar voor. Een kans moet echter wel worden opgepakt. Als liberaal vind ik dat iedereen daar zelf zijn of haar eigen keuzes in moet kunnen maken, met dien verstande dat ook de consequenties van deze keuzes vervolgens moeten worden aanvaard. Helaas mengt de overheid zich hier veel te veel in. Zo is het voor mij onacceptabel dat iemand die vanuit een uitkering aan het werk gaat daar per saldo amper iets aan overhoud. Werk moet immers altijd lonen! Bedrijven en ondernemers zijn de banenmotor van Amsterdam. Deze bedrijven moeten volop de ruimte krijgen; lasten moeten omlaag en regels moeten worden verminderd. Alleen op die manier zorgen we ervoor dat het aantal banen in Amsterdam groeit.

Wat heeft Rik Torn tot op heden in de Amsterdamse politiek gedaan?

Sinds mei 2010 ben ik namens de VVD lid van de stadsdeelraad van Amsterdam Oost (sinds 2012 als fractievoorzitter). In de deelraad voer ik het woord over algemene en sociale zaken. De afgelopen periode heb ik mij in de deelraad specifiek beziggehouden met de subsidieverlening in stadsdeel Oost. Op mijn initiatief zette de VVD dit onderwerp op de politieke agenda. Dit heeft ertoe geleid dat met ingang van 2013 strenge subsidieregels in stadsdeel Oost zijn geïntroduceerd, zodat niet langer op kosten van de hardwerkende belastingbetaler onduidelijke subsidies worden verstrekt. Voor de VVD horen subsidiekranen niet te lekken. Aan projecten als een cursus hoofddoekvouwen of uitjes naar Duinrell en Walibi – zoals die in stadsdeel Oost werden gesubsidieerd – dient geen euro belastinggeld te worden uitgegeven!

Motie van wantrouwen
Kort na mijn aantreden als deelraadslid in 2010 riep ik namens de VVD-fractie het dagelijks bestuur van stadsdeel Oost ter verantwoording over een stadsdeelgarantstelling voor het muziek-makerscentrum MuzyQ. Het dagelijks bestuur van het stadsdeel had een garantie verstrekt van ruim 23 miljoen euro, terwijl een meerderheid van de deelraad – de VVD was altijd volledig tegen iedere vorm van garantstelling – ‘slechts’ had ingestemd met een garantstelling van 10 miljoen euro. In 2010 bracht ik voornoemde kwestie aan het licht en diende tijdens de openbare deelraadsvergadering van 4 oktober 2010 een motie van wantrouwen in tegen verantwoordelijk bestuurder Germaine Princen (PvdA). Daarnaast diende ik een motie van afkeuring in tegen stadsdeelvoorzitter Fatima Elatik (PvdA) die de kwestie bagatelliseerde. Genoemde moties hebben geleid tot het (tijdelijk) aftreden van beide PvdA-bestuurders en tot een breuk in de coalitie PvdA-Groenlinks-D66.

Onderzoekscommissie
Na bovengenoemde bestuurscrisis heb ik leiding gegeven aan de door de deelraad ingestelde onderzoekscommissie die de besluitvorming rondom de garantstelling ten behoeve van MuzyQ onderzocht. Onder mijn voorzitterschap leverde deze onderzoekscommissie in december 2011 een rapport af waarin stevige conclusies werden getrokken en duidelijke aanbevelingen werden gedaan. Deze conclusies en aanbevelingen zijn door de stadsdeelraad unaniem overgenomen en vormen de basis voor een grootschalig verbeteringstraject van de werk- en besluitvormingsprocessen binnen de stadsdeelorganisatie.

01

Meer koop- en vrije sector huurwoningen

Amsterdam verdient meer koop- en vrije sector huurwoningen: het aantal sociale huurwoningen moet worden gehalveerd naar een maximum van 30%;

02

Lasten omlaag

De lasten voor Amsterdammers moeten omlaag: halvering Onroerendezaakbelasting (OZB);

03

Verlaging afvalstoffenheffing

Verlaging afvalstoffenheffing met EUR 100,- per huishouden per jaar;

04

Minder subsidies

Amsterdammers moeten zelf kunnen bepalen waaraan ze hun geld uitgeven. Minder subsidies; ten minste 45 miljoen minder;

05

Werk moet lonen

Werk moet lonen! De armoedeval moet worden aangepakt; 8 miljoen van het budget af;

06

Aanpakken criminaliteit

Criminaliteit moet keihard worden aangepakt: van een top 600- naar een top 1500-aanpak; alle veelplegers van de straat

Subsidie niet bedoeld om overheid tegen te werken

vrijdag 08 augustus 2014

Acties om kabinetsbeleid te dwarsbomen en een training om probleemjongeren weerbaarder tegen de politie te maken worden wat betreft de VVD niet betaald uit subsidiepotjes bestemd voor welzijn. VVD Amsterdam vraagt vandaag dan ook opheldering aan het stadsbestuur over de activiteiten van de Amsterdamse stichting Aknarij. Uit onderzoek van de VVD blijkt dat de stichting subsidiegeld gebruikt om activiteiten te organiseren die tot doel hebben de overheid te belemmeren in het uitvoeren van haar taken en niet bijdragen aan een leefbaarder Amsterdam.

Gemeenteraadslid Rik Torn: “Wat ons betreft zou de Amsterdamse overheid, en daarmee de hardwerkende Amsterdammer, niet mee moeten betalen aan dergelijke activiteiten die de inspanningen van diezelfde overheid tegenwerken. Het paard lijkt hier achter de wagen te worden gespannen, hetgeen natuurlijk nooit de bedoeling kan en mag zijn.”

Stichting Aknarij is een organisatie die zich richt op inwoners van Amsterdam met een (zuid)Marokkaanse achtergrond. In 2013 en 2014 werd in totaal €37.976 subsidie door Amsterdam aan Aknarij toegekend in het kader van verschillende subsidieregelingen voor integratie en participatie. De regelingen zijn gericht op armoedebestrijding, tegengaan van sociaal isolement, antidiscriminatie, vrouwen en homo-emancipatie en bestrijding van homofobie.

Uit het jaarverslag van Aknarij blijkt echter dat zij in 2013 tot twee keer toe een bijeenkomst organiseerde tegen het kabinetsbeleid van minister Asscher om Nederlandse uitkeringen die in het buitenland worden uitgekeerd aan te passen aan de kosten van levensonderhoud van dat betreffende land.

Onlangs organiseerde Aknarij een Straatrecht-training met als doel jongeren die geregeld met politie in aanraking tips te geven als: ‘moet je altijd een identiteitsbewijs tonen als je daarom wordt gevraagd?’ of ‘Mag een agent je fouilleren?’. Als de training daadwerkelijk de omgang tussen jongeren en de politie zou bevorderen zou het wellicht een positieve bijdrage aan de stad kunnen leveren, maar de Facebook-pagina van Straatrecht geeft de indruk dat met de training een groep al dan niet probleemjongeren extra munitie geboden wordt om het werk van de politie moeilijker te maken, bijvoorbeeld met ‘tips’ om de politie te filmen tijdens haar werk of het advies om nooit iets tegen de politie te zeggen als je wordt aangehouden. “De politie lijkt daarmee door Aknarij niet als vriend, maar als vijand te worden neergezet, hetgeen natuurlijk ongewenst is”, aldus Torn. Volgens VVD Amsterdam leveren deze activiteiten – zowel de anti-Asscherbeleidbijeenkomsten als de straatrechttrainingen – geen bijdrage aan de ‘sociale cohesie’ die stichting Aknarij zichzelf ten doel stelt. Ook dragen deze niet bij aan de doelstellingen van de subsidieregelingen. Rik Torn: “Wij horen graag of het stadsbestuur dat met ons eens is”.

Afscheid van de deelraad Oost

woensdag 12 maart 2014

Afgelopen dinsdag vond in stadsdeel Oost de laatste vergadering van de deelraad plaats. Bij het afscheid sprak de raadsvoorzitter alle raadsleden toe en stond kort stil bij hetgeen iedereen de afgelopen raadsperiode gedaan had. Bij mij noemde ze onder andere de aanpak van subsidiewildgroei. Ik ben er trots op dat ik daar de afgelopen jaren aandacht voor heb kunnen vragen en dat deze wildgroei – ondanks een linkse meerderheid in de deelraad – is ingeperkt. Toen ik in 2010 als deelraadslid begon werd er per jaar in stadsdeel Oost maar liefst 27,5 miljoen euro per jaar aan subsidies uitgegeven. Namens de VVD bracht ik aan het licht dat het hier voor een belangrijk deel om onzinsubsidies ging, zoals pretparktuitjes, een cursus hoofddoekjes vouwen en maar liefst acht verschillende naaicursussen. Per jaar koste dit hele subsidiecircus ieder huishouden in stadsdeel Oost meer dan 400 euro. Met die 400 euro hadden deze Amsterdammers zelf vast veel zinniger dingen kunnen doen.

Ondanks onze oppositierol is op mijn initiatief het hele subsidiesysteem in Oost op de schop gegaan. Er kwamen duidelijkere en scherpere subsidieregels en de budgeten gingen omlaag. Als het aan mij had gelegen, had het nog wel een onsje meer gemogen, maar er zijn de afgelopen jaren grote stappen in de goede richting gezet. Uit het feit dat een partij als de SP nu moord en brand schreeuwt, blijkt wel dat we op de goede – liberale – weg zitten. Subsidiekranen horen vanzelfsprekend niet te lekken en het is niet aan de politiek om voor Amsterdammers te beslissen waar hun geld naartoe gaat. Minder subsidies betekent dat de lasten voor Amsterdammers omlaag kunnen. Daar staat de VVD voor en daar wil ik me ook na 19 maart aanstaande vanuit de gemeenteraad voor blijven inzetten.

Campagne gemeenteraad

zaterdag 01 maart 2014

In deze periode kom ik als kandidaat voor de gemeenteraad op veel verschillende plekken in de stad. Van gesprekken met ondernemers op de Dappermarkt tot een debat op een studentenvereniging. Eén van de leukste activiteiten was ongetwijfeld een scholierendebat in Pakhuis De Zwijger. Het enthousiasme spatte er bij deze jonge Amsterdammers van af.

Subsidiesoap

zaterdag 22 februari 2014

In het eerste jaar van deze deelraadsperiode onderzocht de VVD-fractie in stadsdeel Oost de stadsdeelsubsidies. De resultaten waren schokkend. Van pretreisjes naar Duinrel tot een cursus hoofdoekjes vouwen: de subsidiekraan stond wagenwijd open. De VVD heeft aan de noodrem getrokken. Dit heeft ertoe geleid dat er strengere subsidieregels zijn ingevoerd en dat het subsidiebudget is versoberd.

Helaas blijft het hard nodig dat de VVD een vinger aan de pols houdt. De VVD zal komend najaar daarom nogmaals alle subsidies onder de loep nemen. Het linkse stadsdeelbestuur (PvdA, GroenLinks en D66) lijkt namelijk nog niet bepaald afgekickt te zijn van zijn subsidieverslaving. Zo ontving een organisatie dit jaar een stadsdeelsubsidie van maar liefst 20.000 euro voor onder andere het organiseren van een workshop ‘Soap stories’. Tijdens genoemde workshop wordt deelnemers gevraagd om een herinnering aan een geur op te halen om daar een schilderij van te maken. Vervolgens zal de geurherinnering tijdens de workshop vertaald worden met behulp van etherische oliën om er tot slot een zeep van te maken. Het nut en de noodzaak van een dergelijk subsidieproject zijn mij eerlijk gezegd een raadsel. Toch worden er door het stadsdeel duizenden euro’s belastinggeld tegenaan gegooid. De zoveelste subsidiesoap in Oost lijkt daarmee geboren.

(Deze column verscheen op 3 oktober 2013 in de Stadsdeelkrant Oost)

Column subsidiesoap